bo-go-mi-li

bogomili (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bogomił

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bogomilepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bogomilepojedyncza wołaczmęski osobowy
bogomilimnoga mianownikmęski osobowy
bogomilimnoga wołaczmęski osobowy
bogomiłpojedyncza mianownikmęski osobowy
bogomiłapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bogomiłapojedyncza biernikmęski osobowy
bogomiłachmnoga miejscownikmęski osobowy
bogomiłamimnoga narzędnikmęski osobowy
bogomiłempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bogomiłommnoga celownikmęski osobowy
bogomiłowipojedyncza celownikmęski osobowy
bogomiłowiemnoga mianownikmęski osobowy
bogomiłowiemnoga wołaczmęski osobowy
bogomiłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bogomiłówmnoga biernikmęski osobowy
bogomiłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bogomiłymnoga biernikmęski zwierzęcy
bogomiłymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz