bo-go-módl-ce

bogomódlce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bogomódlca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bogomódlcapojedyncza mianownikmęski osobowy
bogomódlcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bogomódlcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bogomódlcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bogomódlcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bogomódlcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bogomódlcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bogomódlcępojedyncza biernikmęski osobowy
bogomódlcopojedyncza wołaczmęski osobowy
bogomódlcommnoga celownikmęski osobowy
bogomódlcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bogomódlcówmnoga biernikmęski osobowy
bogomódlcymnoga mianownikmęski osobowy
bogomódlcymnoga wołaczmęski osobowy
bogomódlcypojedyncza celownikmęski osobowy
bogomódlcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
bogomódlcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz