bo-gu-mi-ry

Bogumiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bogumir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bogumirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bogumirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bogumirapojedyncza biernikmęski osobowy
Bogumirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bogumiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bogumirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bogumirommnoga celownikmęski osobowy
Bogumirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bogumirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bogumirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bogumirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bogumirówmnoga biernikmęski osobowy
Bogumirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bogumirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bogumirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bogumirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bogumirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bogumirzymnoga mianownikmęski osobowy
Bogumirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz