bo-jar-czu-ki

Bojarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bojarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bojarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bojarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bojarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bojarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bojarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bojarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bojarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bojarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bojarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bojarczukommnoga celownikmęski osobowy
Bojarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bojarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bojarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bojarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bojarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bojarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bojarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz