bo-ja-rzy

bojarzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bojar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bojarpojedyncza mianownikmęski osobowy
bojarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bojarapojedyncza biernikmęski osobowy
bojarachmnoga miejscownikmęski osobowy
bojaramimnoga narzędnikmęski osobowy
bojarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bojarommnoga celownikmęski osobowy
bojarowipojedyncza celownikmęski osobowy
bojarowiemnoga mianownikmęski osobowy
bojarowiemnoga wołaczmęski osobowy
bojarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bojarówmnoga biernikmęski osobowy
bojarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bojarymnoga biernikmęski zwierzęcy
bojarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bojarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bojarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
bojarzymnoga mianownikmęski osobowy
bojarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz