bon-vi-van-ci

bon-vivanci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bon-vivant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bon-vivancimnoga mianownikmęski osobowy
bon-vivancimnoga wołaczmęski osobowy
bon-vivanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bon-vivanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
bon-vivantpojedyncza mianownikmęski osobowy
bon-vivantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bon-vivantapojedyncza biernikmęski osobowy
bon-vivantachmnoga miejscownikmęski osobowy
bon-vivantamimnoga narzędnikmęski osobowy
bon-vivantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bon-vivantommnoga celownikmęski osobowy
bon-vivantowipojedyncza celownikmęski osobowy
bon-vivantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bon-vivantówmnoga biernikmęski osobowy
bon-vivantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bon-vivantymnoga biernikmęski zwierzęcy
bon-vivantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz