bo-nar-ku

Bonarku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bonarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bonarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bonarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bonarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bonarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bonarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bonarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bonarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bonarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bonarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bonarkommnoga celownikmęski osobowy
Bonarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bonarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bonarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bonarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bonarkówmnoga biernikmęski osobowy
Bonarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bonarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz