bo-na-wen-tur-czy-kom

Bonawenturczykom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bonawenturczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bonawenturczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bonawenturczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Bonawenturczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bonawenturczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bonawenturczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bonawenturczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bonawenturczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bonawenturczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bonawenturczykommnoga celownikmęski osobowy
Bonawenturczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bonawenturczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bonawenturczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bonawenturczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturczykówmnoga biernikmęski osobowy
Bonawenturczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bonawenturczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz