bo-na-wen-tu-ry

Bonawentury (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bonawentura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bonawenturapojedyncza mianownikmęski osobowy
Bonawenturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bonawenturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bonawenturąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bonawenturępojedyncza biernikmęski osobowy
Bonawenturopojedyncza wołaczmęski osobowy
Bonawenturommnoga celownikmęski osobowy
Bonawenturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bonawenturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bonawenturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturówmnoga biernikmęski osobowy
Bonawenturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bonawenturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bonawenturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bonawenturypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bonawenturzepojedyncza celownikmęski osobowy
Bonawenturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz