bon-dar-czu-ki

Bondarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bondarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bondarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bondarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bondarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bondarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bondarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bondarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bondarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bondarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bondarczukommnoga celownikmęski osobowy
Bondarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bondarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bondarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Bondarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bondarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz