bon-da-ruk

Bondaruk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bondaruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bondarukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bondarukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bondarukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bondarukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bondarukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bondarukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bondarukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bondarukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bondarukommnoga celownikmęski osobowy
Bondarukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bondarukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bondarukówmnoga biernikmęski osobowy
Bondarukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bondarukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Bondaruk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Bondaruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Bondarukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Bondarukpojedyncza mnoga celownikżeński
Bondarukpojedyncza mnoga biernikżeński
Bondarukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Bondarukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Bondarukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz