bon-da-ru-ka

Bondaruka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bondaruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bondarukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bondarukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bondarukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bondarukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bondarukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bondarukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bondarukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bondarukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bondarukommnoga celownikmęski osobowy
Bondarukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bondarukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bondarukówmnoga biernikmęski osobowy
Bondarukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bondarukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz