bon-da-ry-ku

Bondaryku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bondaryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bondarykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bondarykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bondarykapojedyncza biernikmęski osobowy
Bondarykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bondarykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bondarykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bondarykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bondarykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bondarykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bondarykommnoga celownikmęski osobowy
Bondarykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bondarykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bondarykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bondarykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bondarykówmnoga biernikmęski osobowy
Bondarykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bondarykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz