bo-ni-fa-ce

Boniface (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bonifacy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bonifacemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bonifacemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bonifacemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bonifacegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bonifacegopojedyncza biernikmęski osobowy
Bonifacemupojedyncza celownikmęski osobowy
Bonifacowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bonifacowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bonifacypojedyncza mianownikmęski osobowy
Bonifacypojedyncza wołaczmęski osobowy
Bonifacychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bonifacychmnoga biernikmęski osobowy
Bonifacychmnoga miejscownikmęski osobowy
Bonifacymmnoga celownikmęski osobowy
Bonifacympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bonifacympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bonifacymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz