bo-ni-fra-try

bonifratry (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bonifrater

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bonifraterpojedyncza mianownikmęski osobowy
bonifratrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bonifratrapojedyncza biernikmęski osobowy
bonifratrachmnoga miejscownikmęski osobowy
bonifratramimnoga narzędnikmęski osobowy
bonifratrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bonifratrommnoga celownikmęski osobowy
bonifratrowipojedyncza celownikmęski osobowy
bonifratrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bonifratrówmnoga biernikmęski osobowy
bonifratrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bonifratrymnoga biernikmęski zwierzęcy
bonifratrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bonifratrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
bonifratrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
bonifratrzymnoga mianownikmęski osobowy
bonifratrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz