bon-ta-le

Bontale (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bontal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bontalpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bontalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bontalapojedyncza biernikmęski osobowy
Bontalachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bontalamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bontalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bontalemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bontalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bontalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bontalommnoga celownikmęski osobowy
Bontalowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bontalowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bontalowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bontalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bontalówmnoga biernikmęski osobowy
Bontalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bontalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz