bor-cza-nie

borczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: borczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
borczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
borczanmnoga biernikmęski osobowy
borczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
borczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
borczaniemnoga mianownikmęski osobowy
borczaniemnoga wołaczmęski osobowy
borczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
borczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
borczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
borczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
borczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
borczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
borczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
borczanommnoga celownikmęski osobowy
borczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
borczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
borczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz