bor-dun

bordun (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bordun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bordunpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bordunpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bordunachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bordunamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bordunempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
borduniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
borduniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bordunommnoga celownikmęski rzeczowy
bordunowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bordunówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bordunupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bordunymnoga mianownikmęski rzeczowy
bordunymnoga biernikmęski rzeczowy
bordunymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz