bor-kar-nie

borkarnie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: borkarna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
borkarnmnoga dopełniaczżeński
borkarnapojedyncza mianownikżeński
borkarnachmnoga miejscownikżeński
borkarnamimnoga narzędnikżeński
borkarnąpojedyncza narzędnikżeński
borkarnępojedyncza biernikżeński
borkarniepojedyncza celownikżeński
borkarniepojedyncza miejscownikżeński
borkarnopojedyncza wołaczżeński
borkarnommnoga celownikżeński
borkarnymnoga mianownikżeński
borkarnymnoga biernikżeński
borkarnymnoga wołaczżeński
borkarnypojedyncza dopełniaczżeński

borkarnie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: borkarnia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
borkarnimnoga dopełniaczżeński
borkarnipojedyncza celownikżeński
borkarnipojedyncza miejscownikżeński
borkarnipojedyncza dopełniaczżeński
borkarniapojedyncza mianownikżeński
borkarniachmnoga miejscownikżeński
borkarniamimnoga narzędnikżeński
borkarniąpojedyncza narzędnikżeński
borkarniemnoga mianownikżeński
borkarniemnoga biernikżeński
borkarniemnoga wołaczżeński
borkarniępojedyncza biernikżeński
borkarniopojedyncza wołaczżeński
borkarniommnoga celownikżeński
borkarńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz