bo-ruc-ki

Borucki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Borucki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Boruccymnoga mianownikmęski osobowy
Boruccymnoga wołaczmęski osobowy
Boruckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Boruckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Boruckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Boruckichmnoga biernikmęski osobowy
Boruckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Boruckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Boruckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Boruckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Boruckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Boruckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Boruckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Boruckimmnoga celownikmęski osobowy
Boruckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Boruckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Boruckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz