bo-ta-ni-cy

botanicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: botanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
botanicymnoga mianownikmęski osobowy
botanicymnoga wołaczmęski osobowy
botanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
botanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
botanikapojedyncza biernikmęski osobowy
botanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
botanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
botanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
botanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
botanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
botanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
botanikommnoga celownikmęski osobowy
botanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
botanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
botanikówmnoga biernikmęski osobowy
botanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
botanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz