bo-tor-ku

Botorku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Botorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Botorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Botorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Botorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Botorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Botorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Botorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Botorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Botorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Botorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Botorkommnoga celownikmęski osobowy
Botorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Botorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Botorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Botorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Botorkówmnoga biernikmęski osobowy
Botorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Botorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz