bo-żca

bożca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bożec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bożcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bożcapojedyncza biernikmęski osobowy
bożcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bożcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bożcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bożcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bożcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bożcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bożcommnoga celownikmęski osobowy
bożcowipojedyncza celownikmęski osobowy
bożcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bożcówmnoga biernikmęski osobowy
bożcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bożcupojedyncza wołaczmęski osobowy
bożcymnoga mianownikmęski osobowy
bożcymnoga wołaczmęski osobowy
bożczepojedyncza wołaczmęski osobowy
bożecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz