bra-ko-ro-by

brakoroby (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: brakorób

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brakorobapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brakorobapojedyncza biernikmęski osobowy
brakorobachmnoga miejscownikmęski osobowy
brakorobamimnoga narzędnikmęski osobowy
brakorobempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brakorobimnoga mianownikmęski osobowy
brakorobimnoga wołaczmęski osobowy
brakorobiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
brakorobiepojedyncza wołaczmęski osobowy
brakorobommnoga celownikmęski osobowy
brakorobowipojedyncza celownikmęski osobowy
brakorobowiemnoga mianownikmęski osobowy
brakorobowiemnoga wołaczmęski osobowy
brakorobówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brakorobówmnoga biernikmęski osobowy
brakorobymnoga mianownikmęski zwierzęcy
brakorobymnoga biernikmęski zwierzęcy
brakorobymnoga wołaczmęski zwierzęcy
brakoróbpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz