bran-de-bu-ro-wie

Brandeburowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brandebura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brandeburapojedyncza mianownikmęski osobowy
Brandeburachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brandeburamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brandeburąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brandeburępojedyncza biernikmęski osobowy
Brandeburopojedyncza wołaczmęski osobowy
Brandeburommnoga celownikmęski osobowy
Brandeburowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brandeburowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brandeburówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brandeburówmnoga biernikmęski osobowy
Brandeburymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brandeburymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brandeburymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brandeburypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brandeburzepojedyncza celownikmęski osobowy
Brandeburzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz