bran-de-ra

brandera (nazwa pospolita) rzeczownik mors.;wojsk.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: brander

słowoliczbaprzypadekrodzaj
branderpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
branderpojedyncza biernikmęski rzeczowy
branderapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
branderachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
branderamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
branderempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
branderommnoga celownikmęski rzeczowy
branderowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
branderówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
branderymnoga mianownikmęski rzeczowy
branderymnoga biernikmęski rzeczowy
branderymnoga wołaczmęski rzeczowy
branderzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
branderzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz