bran-du

brandu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: brand

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brandpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
brandpojedyncza biernikmęski rzeczowy
brandachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
brandamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
brandempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
brandommnoga celownikmęski rzeczowy
brandowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
brandówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
brandupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
brandymnoga mianownikmęski rzeczowy
brandymnoga biernikmęski rzeczowy
brandymnoga wołaczmęski rzeczowy
brandziepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
brandziepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz