bran-dy-ku

Brandyku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brandyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brandykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brandykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brandykapojedyncza biernikmęski osobowy
Brandykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brandykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brandykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brandykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brandykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brandykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brandykommnoga celownikmęski osobowy
Brandykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brandykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brandykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brandykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brandykówmnoga biernikmęski osobowy
Brandykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brandykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz