bra-nec-ki

Branecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Branecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Braneccymnoga mianownikmęski osobowy
Braneccymnoga wołaczmęski osobowy
Braneckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Braneckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Braneckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Braneckichmnoga biernikmęski osobowy
Braneckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Braneckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Braneckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Braneckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Braneckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Braneckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Braneckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Braneckimmnoga celownikmęski osobowy
Braneckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Braneckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Braneckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz