bra-ni-cza-nie

braniczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: braniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
braniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
braniczanmnoga biernikmęski osobowy
braniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
braniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
braniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
braniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
braniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
braniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
braniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
braniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
braniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
braniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
braniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
braniczanommnoga celownikmęski osobowy
braniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
braniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
braniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz