bran-to-wie

Brantowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Branciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Branciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Brantpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brantapojedyncza biernikmęski osobowy
Brantachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brantamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brantommnoga celownikmęski osobowy
Brantowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brantówmnoga biernikmęski osobowy
Brantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brantymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz