bran-tôme

Brantôme (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brantôme

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brantômepojedyncza mianownikmęski osobowy
Brantôme’apojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brantôme’apojedyncza biernikmęski osobowy
Brantôme’achmnoga miejscownikmęski osobowy
Brantôme’amimnoga narzędnikmęski osobowy
Brantôme’empojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brantôme’ommnoga celownikmęski osobowy
Brantôme’owipojedyncza celownikmęski osobowy
Brantôme’owiemnoga mianownikmęski osobowy
Brantôme’owiemnoga wołaczmęski osobowy
Brantôme’ówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brantôme’ówmnoga biernikmęski osobowy
Brantôme’ymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brantôme’ymnoga biernikmęski zwierzęcy
Brantôme’ymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brantômiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brantômiepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz