bra-te-ńko

brateńko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brateńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brateńkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brateńkapojedyncza biernikmęski osobowy
brateńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
brateńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
brateńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
brateńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
brateńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
brateńkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brateńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
brateńkommnoga celownikmęski osobowy
brateńkowipojedyncza celownikmęski osobowy
brateńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
brateńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
brateńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brateńkówmnoga biernikmęski osobowy
brateńkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
brateńkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz