bra-to-bój-ce

bratobójce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bratobójca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bratobójcapojedyncza mianownikmęski osobowy
bratobójcachmnoga miejscownikmęski osobowy
bratobójcamimnoga narzędnikmęski osobowy
bratobójcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bratobójcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bratobójcemnoga biernikmęski zwierzęcy
bratobójcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bratobójcępojedyncza biernikmęski osobowy
bratobójcopojedyncza wołaczmęski osobowy
bratobójcommnoga celownikmęski osobowy
bratobójcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bratobójcówmnoga biernikmęski osobowy
bratobójcymnoga mianownikmęski osobowy
bratobójcymnoga wołaczmęski osobowy
bratobójcypojedyncza celownikmęski osobowy
bratobójcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
bratobójcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz