bra-tul

bratul (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bratul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bratulpojedyncza mianownikmęski osobowy
bratulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bratulapojedyncza biernikmęski osobowy
bratulachmnoga miejscownikmęski osobowy
bratulamimnoga narzędnikmęski osobowy
bratulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bratulemnoga biernikmęski zwierzęcy
bratulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bratulemnoga mianownikmęski osobowy
bratulemnoga wołaczmęski osobowy
bratulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bratulimnoga dopełniaczmęski osobowy
bratulimnoga biernikmęski osobowy
bratulommnoga celownikmęski osobowy
bratulowipojedyncza celownikmęski osobowy
bratulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bratulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz