bra-tu-nia

bratunia (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bratunio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bratuniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bratuniapojedyncza biernikmęski osobowy
bratuniachmnoga miejscownikmęski osobowy
bratuniamimnoga narzędnikmęski osobowy
bratuniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bratuniemnoga biernikmęski zwierzęcy
bratuniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bratuniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bratuniopojedyncza mianownikmęski osobowy
bratuniommnoga celownikmęski osobowy
bratuniowipojedyncza celownikmęski osobowy
bratuniowiemnoga mianownikmęski osobowy
bratuniowiemnoga wołaczmęski osobowy
bratuniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bratuniówmnoga biernikmęski osobowy
bratuniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bratuniupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz