bre-aku

breaku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: break

słowoliczbaprzypadekrodzaj
breakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
breakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga mianownikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga dopełniaczmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga celownikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga biernikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga narzędnikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga miejscownikmęski rzeczowy
breakpojedyncza mnoga wołaczmęski rzeczowy
breakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
breakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
breakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
breakimnoga mianownikmęski rzeczowy
breakimnoga biernikmęski rzeczowy
breakimnoga wołaczmęski rzeczowy
breakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
breakommnoga celownikmęski rzeczowy
breakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
breakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
breakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
breakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz