bre-me-rze

Bremerze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bremer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bremerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bremerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bremerapojedyncza biernikmęski osobowy
Bremerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bremeramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bremerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bremerommnoga celownikmęski osobowy
Bremerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bremerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bremerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bremerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bremerówmnoga biernikmęski osobowy
Bremerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bremerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bremerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bremerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bremerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz