bre-ner

brener (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: brener

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brenerpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
brenerpojedyncza biernikmęski rzeczowy
brenerapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
brenerachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
breneramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
brenerempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
brenerommnoga celownikmęski rzeczowy
brenerowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
brenerówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
brenerymnoga mianownikmęski rzeczowy
brenerymnoga biernikmęski rzeczowy
brenerymnoga wołaczmęski rzeczowy
brenerzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
brenerzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz