bro-cła-wi-ku

Brocławiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brocławik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brocławikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Brocławikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brocławikapojedyncza biernikmęski osobowy
Brocławikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brocławikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brocławikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brocławikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Brocławikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brocławikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brocławikommnoga celownikmęski osobowy
Brocławikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Brocławikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brocławikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brocławikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brocławikówmnoga biernikmęski osobowy
Brocławikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brocławikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz