bro-ka-te-lo

brokatelo (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: brokatela

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brokatelapojedyncza mianownikżeński
brokatelachmnoga miejscownikżeński
brokatelamimnoga narzędnikżeński
brokateląpojedyncza narzędnikżeński
brokatelemnoga mianownikżeński
brokatelemnoga biernikżeński
brokatelemnoga wołaczżeński
brokatelępojedyncza biernikżeński
brokatelimnoga dopełniaczżeński
brokatelipojedyncza celownikżeński
brokatelipojedyncza miejscownikżeński
brokatelipojedyncza dopełniaczżeński
brokatelopojedyncza wołaczżeński
brokatelommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz