bro-niar-ko-wie

Broniarkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Broniarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Broniarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Broniarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Broniarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Broniarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Broniarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Broniarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Broniarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Broniarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Broniarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Broniarkommnoga celownikmęski osobowy
Broniarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Broniarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Broniarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Broniarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Broniarkówmnoga biernikmęski osobowy
Broniarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Broniarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz