bro-ni-co

bronico (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: bronica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bronicmnoga dopełniaczżeński
bronicapojedyncza mianownikżeński
bronicachmnoga miejscownikżeński
bronicamimnoga narzędnikżeński
bronicąpojedyncza narzędnikżeński
bronicemnoga mianownikżeński
bronicemnoga biernikżeński
bronicemnoga wołaczżeński
bronicępojedyncza biernikżeński
bronicopojedyncza wołaczżeński
bronicommnoga celownikżeński
bronicypojedyncza celownikżeński
bronicypojedyncza miejscownikżeński
bronicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz