bro-ni-mi-ro-wie

Bronimirowie (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bronimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bronimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bronimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bronimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Bronimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bronimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bronimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bronimirommnoga celownikmęski osobowy
Bronimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bronimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bronimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bronimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bronimirówmnoga biernikmęski osobowy
Bronimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bronimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bronimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bronimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bronimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bronimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Bronimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz