bro-ćku

Broćku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brociek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brociekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Broćkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Broćkapojedyncza biernikmęski osobowy
Broćkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Broćkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Broćkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Broćkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Broćkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Broćkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Broćkommnoga celownikmęski osobowy
Broćkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Broćkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Broćkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Broćkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Broćkówmnoga biernikmęski osobowy
Broćkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Broćkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz