bro-ńć

Brońć (imię) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Brońcia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brońcimnoga dopełniaczżeński
Brońcipojedyncza celownikżeński
Brońcipojedyncza miejscownikżeński
Brońcipojedyncza dopełniaczżeński
Brońciapojedyncza mianownikżeński
Brońciachmnoga miejscownikżeński
Brońciamimnoga narzędnikżeński
Brońciąpojedyncza narzędnikżeński
Brońciemnoga mianownikżeński
Brońciemnoga biernikżeński
Brońciemnoga wołaczżeński
Brońciępojedyncza biernikżeński
Brońciommnoga celownikżeński
Brońciupojedyncza wołaczżeński
Brońćmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz