bruk-sel-czy-kom

brukselczykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brukselczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brukselczycymnoga mianownikmęski osobowy
brukselczycymnoga wołaczmęski osobowy
brukselczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
brukselczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brukselczykapojedyncza biernikmęski osobowy
brukselczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
brukselczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
brukselczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
brukselczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
brukselczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
brukselczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brukselczykommnoga celownikmęski osobowy
brukselczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
brukselczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brukselczykówmnoga biernikmęski osobowy
brukselczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
brukselczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz