bru-ne-ci-ka-mi

brunecikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brunecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brunecikpojedyncza mianownikmęski osobowy
brunecikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brunecikapojedyncza biernikmęski osobowy
brunecikachmnoga miejscownikmęski osobowy
brunecikamimnoga narzędnikmęski osobowy
brunecikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
brunecikimnoga biernikmęski zwierzęcy
brunecikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
brunecikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brunecikommnoga celownikmęski osobowy
brunecikowipojedyncza celownikmęski osobowy
brunecikowiemnoga mianownikmęski osobowy
brunecikowiemnoga wołaczmęski osobowy
brunecikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brunecikówmnoga biernikmęski osobowy
brunecikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
brunecikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz