brun-ke

Brunke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Brunke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brunkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Brunkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Brunkemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Brunkemnoga biernikmęski zwierzęcy
Brunkemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Brunkepojedyncza mianownikmęski osobowy
Brunkepojedyncza wołaczmęski osobowy
Brunkegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Brunkegopojedyncza biernikmęski osobowy
Brunkempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Brunkempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Brunkemupojedyncza celownikmęski osobowy
Brunkommnoga celownikmęski osobowy
Brunkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Brunkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Brunkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Brunkówmnoga biernikmęski osobowy

Brunke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Brunke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Brunkepojedyncza mnoga mianownikżeński
Brunkepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Brunkepojedyncza mnoga celownikżeński
Brunkepojedyncza mnoga biernikżeński
Brunkepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Brunkepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Brunkepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz