bru-ta-la-mi

brutalami (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: brutal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brutalpojedyncza mianownikmęski osobowy
brutalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
brutalapojedyncza biernikmęski osobowy
brutalachmnoga miejscownikmęski osobowy
brutalamimnoga narzędnikmęski osobowy
brutalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
brutalemnoga biernikmęski zwierzęcy
brutalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
brutalemnoga mianownikmęski osobowy
brutalemnoga wołaczmęski osobowy
brutalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
brutalimnoga dopełniaczmęski osobowy
brutalimnoga biernikmęski osobowy
brutalommnoga celownikmęski osobowy
brutalowipojedyncza celownikmęski osobowy
brutalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
brutalówmnoga biernikmęski osobowy
brutalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
brutalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz